Δολοφονίες τιμής έχουν αναφερθεί στο Μπαγκλαντές, τη Βραζιλία, το Αφγανιστάν, την Αίγυπτο, την Ινδία, το Ισραήλ, την Ιταλία, την Ιορδανία, το Μαρόκο, το Πακιστάν, τη Σουηδία, την Τουρκία, την Υεμένη και το Ηνωμένο Βασίλειο. Οι δολοφονίες τιμής είναι συχνές σε χώρες με κυρίως μουσουλμανικό πληθυσμό, αλλά πολλοί μουσουλμάνοι ηγέτες και λόγιοι καταδικάζουν την πρακτική αυτή και αρνούνται ότι βασίζεται σε θρησκευτικό δόγμα. Οι φόνοι τιμής είναι στην πραγματικότητα ένα προϊσλαμικό, φυλετικό έθιμο που απορρέει από τη σημασία της πατριαρχικής και πατρογραμμικής κοινωνίας για τον αυστηρό έλεγχο των οικογενειακών δομών εξουσίας. Επειδή τα εγκλήματα αυτά συχνά δεν καταγγέλλονται, είναι δύσκολο να προσδιοριστεί ο πραγματικός αριθμός των θυμάτων των εγκλημάτων τιμής. Το Ταμείο Πληθυσμού των Ηνωμένων Εθνών εκτιμά ότι κάθε χρόνο σκοτώνονται έως και 5.000 γυναίκες.

Τρέχουσα κατάσταση των δολοφονιών τιμής: Πολλοί άνθρωποι θεωρούν απαράδεκτη την πρακτική της δολοφονίας τιμής, αλλά η πρακτική συνεχίζεται ακόμη. Σε ορισμένες χώρες, όπως η Ιορδανία, η Αλγερία, το Μαρόκο και το Ιράν, οι "δολοφονίες τιμής" εγκρίνονται νομικά και η υπεράσπιση της οικογενειακής τιμής θεωρείται ελαφρυντικό.